Przepysznego murzina, bo taką etykietkę ma popularny wypiek cieszyński, można zjeść podczas. A co skrywa się pod tą nazwą? Ciasto na drożdżach wykonane w kształcie niewielkiego bochenka z kiełbasą wędzoną lub białą kiełbasą w środku. Przeważnie każdy mieszkaniec, począwszy od pana domu a skończywszy na pomocy domowej otrzymywał swojego murzina, którym razem z innymi specjałami kuchni cieszyńskiej potrafił się rozkoszować do woli. To właśnie Cieszyn historia.
Najpopularniejszym deserem w miasteczku Cieszyn jest wywodzący się z kuchni Austrii strudel z jabłkami (czasem serowy lub makowy), który można spożywać na ciepło, na zimno, z bita śmietanką i lodami, a także tylko posypany cukrem pudrem.
Najlepsze źródło dochodu cieszyńskich mieszczan i miasta jako całości przez wieki stanowiła produkcja i sprzedaż alkoholu, przede wszystkim piwka i winka. W 2 poł. piętnastego w. mieszkańcy dostali od cieszyńskich książąt możliwość wyłączności obracania wymienionymi alkoholami w mieście i sąsiednich wsi w na terenie jednej mili. Prawa te przypisane były tylko właścicielom uprzywilejowanych tzw. wielkomieszczańskich domów. Najlepsze przychody przynosiła sprzedaż winka pochodzącego zazwyczaj z Węgier i Moraw. W 1573 roku w zamian za pieniądze na zapłatę długów miejskich władze Cieszyna odeszły od prawa sprzedaży winka bractwu winnemu, (sto dziesięć osób, które nabyły tzw. listy winne). W osiemnastym w. najbardziej rozpowszechnionym alkoholem stały się tzw. Roso lisy, wysokoprocentowe likiery powstałe z owoców róży. W XIX i XX w. w Cieszynie firma Maurycego Fasala tworzyła wszędzie znaną fasalówkę. Właśnie tak wyglądała Uniwersytet Śląski Cieszyn.
Najbardziej pechowym obiektem w Cieszynie były według społecznego przekonania podcienia przy budynku na rogu ulic Głębokiej oraz Olszaka. Przejście pod nimi gwarantowało nieszczęście, np. uczniom podczas egzaminu. Te tzw. diabelskie lauby zburzono podczas budowy nowego budynku rodziny Gorgoszów w 1912 r..
Najładniejszymi drzewami kwitnącymi w Cieszynie wczesną wiosną są magnolie. Z więcej niż stu dwudziestu pięciu odmian tej rośliny, w cieszyńskich ogródkach można spotkać 4. Najprawdopodobniej przybyły one na początku XIX w., a posiadanie w ogródku takiego drzewa było odznaką prestiżu. Dzisiaj są upiększeniem wielu ogródków i parków po obu stronach Olzy.